هدف از تحریف، ایجاد ترس و اندوه

"الا ان اولیاء الله لا خوف علیهم و لا هم یحزنون"

برخی از مفسران ذیل آیه‌ی بالا در بیان فرق بین خوف و حزن به این نکته اشاره کرده‌اند که خوف نسبت به آینده و حزن نسبت به گذشته است.
توضیح اینکه نگرانی‌های انسان مربوط به اتفاقات ناگواری است که می‌داند یا گمان دارد در آینده برای او رخ خواهد داد. و اندوه‌های او ناشی از وقایع ناپسندی است که در گذشته برای او اتفاق افتاده است.

جریان تحریف دو کار انجام می‌دهد :
۱ - دستاوردهای چهل و اندی سال گذشته را انکار و مشکلات را ناشی از شعارهای انقلاب جلوه می‌دهد، تا ما را نسبت به گذشته اندوهگین و پشیمان کند
۲ - دشمن را بزرگ و نظام را در جریان مقابله با دشمن و غلبه بر مشکلات ناتوان جلوه می‌دهد و ما را نسبت به آینده دچار ترس و نگرانی می‌کند.
کسی که همواره در مسیر ایمانی خود، با بصیرت حرکت کرده و به تکالیف خود پایبند بوده است، نه دچار ترس می‌شود و نه گرفتار اندوه.

به این آیات توجه کنید:
أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحزَنُونَ (یونس/۱۰)

فَرِحينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِن فَضلِهِ وَيَستَبشِرونَ بِالَّذينَ لَم يَلحَقوا بِهِم مِن خَلفِهِم أَلّا خَوفٌ عَلَيهِم وَلا هُم يَحزَنونَ (آل‌عمران/۱۷۰)

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحزَنونَ (احقاف/۱۳)

بر اساس آیه‌ی اول، قرارگرفتن در تحت ولایتِ الله، مانع از خوف و حزن می‌شود.

بر اساس آیه‌ی دوم، شهدا به مؤمنان بشارت می‌دهند که نه خوفی داشته باشید و نه اندوهی.

و بر اساس آیه‌ی سوم، استقامت ورزیدن در مسیر حق، ترس و اندوه را از بین می‌برد.

از مطالب بالا می‌توان این‌گونه نتیجه گرفت که جریان تحریف، به‌دنبال تخریب پایه‌های ولایت‌مداری مردم و تضعیف گفتمان مقاومت و شهادت است.

بنابراین نیروهای انقلابی وظیفه دارند که با تقویت گفتمان "ولایت - مقاومت - شهادت" اثر جریان تحریف را خنثی نمایند.

آری، انسان مؤمن انقلابی، در مسیر ولایت، پایداری و مقاومت می‌کند و تا رسیدن به شهادت دست از این مسیر برنمی‌دارد.

۹۹/۶/۳۱

سید محسن طاهری
مدرسه علمیه امام صادق علیه‌السلام گرگان

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.