7 صفر ولادت امام موسی بن جعفر علیهما السلام ( ۱۲۸ ق )

امام کاظم علیه‌السلام در هفتم صفر سال 128 هجرى قمرى در أبوا (محلى ميان مكه و مدينه) ديده به جهان گشود و با نور خود جهان هستى را روشن كرد. پدرش امام صادق علیه‌السلام امام ششم شيعيان و مادرش حميده بربريه معروف به حميده مصفاة است. امام موسى بن جعفر علیه‌السلام ملقب به كاظم، صابر، صالح، امين و عبدصالح است و كنيه شريف او ابوابراهيم، ابوالحسن و ابوعلى است كه در ميان محدثان به ابوالحسن اول معروف است.[۱] امام كاظم علیه‌السلام در مكتب علمى و معنوى پدرش امام جعفرصادق علیه‌السلام پرورش يافت و در ميان علويان كه نخبگان امت اسلام و پاكترين ريشه‌ هاى انسانى بودند به بزرگى و شرافت نايل آمد. به طورى كه پس از شهادت پدرش امام جعفرصادق علیه السلام در شوال 148 قمرى به مقام عظماى ولايت و امامت رسيد و اكثر ياران و اصحاب پدرش به امامتش اقرار و اعتراف كردند. امام كاظم علیه‌السلام در عصر حكومت مروان بن محمد اموى (معروف به مروان حمار) كه آخرين خليفه امويان بود به دنيا آمد و در مدت عمر شريف خويش، علاوه بر حكومت مروان بن محمد اموى حكومت ستمگرانه پنج تن از عباسیان (يعنى: سفاح، منصور، مهدى، هادى و هارون) را تحمل كرد. آن حضرت چند بار در عصر مهدى، هادى و هارون از مدينه به بغداد فراخوانده شد و مورد آزار و شكنجه‌ هاى حكومتى قرار گرفت. امام موسى‌ كاظم علیه‌السلام در 20 سالگى به امامت رسيد. مدت امامت آن حضرت، 35 سال بود و امامت آن حضرت مصادف بود با خلافت و حكومت‌ هاى پى در پى منصور، مهدى، هادى و هارون الرشيد. آن حضرت جمعاً به مدت 14 سال به روايتى 7 سال و به روايت ديگر 4 سال از عمر شريف خود را در زندان‌ هاى عباسيان گذرانيد. سرانجام در 55 سالگى در بيست و پنجم رجب سال 183 قمرى در زندان سندى بن شاهك در بغداد به دستور هارون مسموم گرديد و بر أثر اين مسموميت به شهادت نايل آمد. بدن شريف آن حضرت را پس از شهادت از زندان بيرون آورده و در مقابر قريش در حوالى بغداد كه هم اكنون معروف به كاظمين است، دفن نمودند.[۲]


1- بحارالانوار (علامه مجلسی)، ج 48، ص 1؛ زندگانى چهارده معصوم علیهم‌السلام (ترجمه اعلام الورى)، ص 401 و الارشاد (شيخ مفيد)، ص 559. 2- همان. منابع: سيد تقى واردى، روز شمار تاريخ اسلام، جلد دوم، ماه صفر (باتلخیص) پایگاه دانشنامه اسلامی

اطلاعات

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.