دیدگاه آیت‌الله خامنه‌ای درباره تئاتر و تکنیک در هنر

 دیدگاه آیت‌الله خامنه‌ای درباره تئاتر و تکنیک در هنر، در سال ۱۳۶۶‌

در تئآتر، انسانها، انسان واقعی‌اند، چهره‌ی او در مقابل بیننده قرار دارد، تاثیرات قهری بین دو آدم که با هم حرف می‌زنند در تئآتر هست و در فیلم نیست.‌ ‌

 بنده قویا طرفدار این فکر هستم که به هنر نمایش بپردازیم. در گذشته هم ظاهرا این هنر خیلی در جامعه‌ی ما بین توده‌ها و قشرهای مردم جا نیفتاده بود، و امروز که روز حضور همه جانبه‌ی مردم در صحنه‌های زندگی است، این هنر باید مردمی شود.‌ ‌

 منتها برادرانی که سررشته‌دار این امور هستند توجه کنند که هر چه هنر حساس‌تر و هر چه پیام مهمتر باشد، وسواس و دقت در مورد وسیله‌ی ابلاغ این پیام هم باید بیشتر باشد.‌ ‌ ‌

 روي تکنیک باید خیلی خیلی دقت شود، بهترین حرفها را اگر شما با تکنیک ضعیف زدید و ناهنرمندانه ارائه کردید، ضایع می‌شود و از بین می‌رود. گاهی حرف خوب فقط یکبار فرصت گفته شدن و شنیده شدن دارد، اگر همان یکبار بد گفته شد دیگر هرگز فرصتی برای خوب گفتن آن پیدا نمی شود. ‌

پس تکنیک قوی شرط اول است، شرط تاثیر است، اصلا شرط مفید بودن است. یعنی اگر نمایش بد اجرا شد، این تعریف و تمجیدی که من از تئآتر کردم، دیگر متعلق به آن نمایش نخواهد بود، این تعریف و تمجیدها همه از آن نمایش خوب است.

گفتگو با اعضای جشنواره تئآتر دهه‌ی فجر، ۶۶/۱۱/۲۱

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.