ممنوعيت تسلط كفار بر مسلمين

وَلَنْ يجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً؛ و خداوند هيچ گاه براي كافران نسبت به اهل ايمان راه تسلّط باز نخواهد نمود.
نساء/ 141.
نكته‌ها و پيام‌ها:
- فقها در مسائل مختلف فقهى، براى اثبات عدم تسلّط كفّار بر مؤمنان، به جمله ى «لَنْ يجْعَلَ اللَّهُ» استناد مى كنند. البتّه رفت و آمد و كسب اطلاع و آموزش ديدن و تبادل فرهنگى و اقتصادى، اگر سبب سلطه كفّار و ذلّت مؤمنان نباشد مانعى ندارد. چون در روايات مى خوانيم: آموزش ببينيد، گرچه به قيمت مسافرت به كشور چين باشد. و يا پيامبر اكرم (ص) فرمود: هر كافر اسيرى، ده مسلمان را آموزش دهد او را آزاد مى كنم. و در زمان معصومين عليهم السلام معاملات ميان مسلمانان و ديگران انجام مى شده است.
- مؤمنان، حقِ پذيرفتن سلطه كافران را ندارند، و سلطه پذيرى نشانه نداشتن ايمان واقعى است. «لَنْ يجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا».
- بايد كارى كرد كه كفّار از سلطه بر مؤمنان براى هميشه مأيوس باشند. لَنْ يجْعَلَ اللَّهُ ...
- هر طرح، عهد نامه، رفت و آمد و قراردادى كه راه نفوذ كفّار بر مسلمانان را باز كند حرام است. پس مسلمانان بايد در تمام جهات سياسى، نظامى، اقتصادى و فرهنگى از استقلال كامل برخوردار باشند. لَنْ يجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ ...

منبع:پرتو سخن

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.