اندراحوالات لیبرال های داخلی و صلح امام حسن علیه السلام

یکی از خصوصیات لیبرالیسم ایرانی این است که وقتی می‌خواهد به تاریخ اسلام مراجعه کند، رجوعش برای درس گرفتن نیست، برای درس دادن است!

*این جریان نمی‌خواهد از تکرار فجایعی که خون به دل ائمه اطهار(س) کرد، جلوگیری کند و خود متذکر شده و به اصحاب تذکر دهد که چه کنیم تا علی(ع) خانه‌نشین نشود و حسن(ع) بی‌یاور نماند و حسین(ع) شهید نشود. بلکه دقیقا می‌خواهد همان فاجعه گذشته را بار دیگر در حال رقم بزند و نقشی که برای خود تعریف می‌کند، نقش طلحه بن عبیدالله‌ها و ابوموسی اشعری‌ها و عبیدالله ابن عباس‌ها و اشعث ابن قیس‌ها و شبث بن ربعی‌ها و سعد ابن ابی‌وقاص‌ها و عبدالله‌ابن عمرهاست.

*یعنی پرچمدار انتصاب غدیر و مدعی نصب الهی ائمه و مخالف حکومت یزید نیست، بلکه خانه‌نشینی علی(ع) و صلح حسن(ع) و کنار آمدن حسین(ع) با یزید را می‌خواهد.

*شاید نتوانیم این جماعت را تغییر دهیم، اما حتما می‌توانیم به مردم بگوئیم مبادا گمان کنید اینها به راه سلمان و ابوذر و محمد ابن ابی‌بکر و مالک اشترند، اینان اخلاف اشعری‌ها و اشعث‌ها هستند.

*اینها همان جماعتی هستند که امیرالمومنین را خانه‌نشین کردند و معاویه را بر تخت نشاندند و حسین(ع) را در صحرای کربلا تنها گذاشتند. و برتری ملت ایران بر ملت حجاز در عهد رسول‌الله(ص) و ملت کوفه در عهد امیرالمومنین(ع) همین است که تاکنون اجازه نداده است خواص عافیت‌طلب و سست‌عنصر، حادثه‌های تلخ آن دوران را تکرار کنند./سید یاسر جبرائیلی

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.