امانت فروشی در خانه ملت ممنوع!

دکتر محمد ایمانی

۱-یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، به توفیق الهی هفته آینده آغاز به کار می کند. هم چشم امید بسیاری از مردم به این مجلس دوخته شده و هم بدخواهان، دام چیده اند، شاید که بتوانند منتخبان پرانگیزه را از خدمت بازدارند. اشرافیت چنبره زده بر رسانه های زنجیره ای، به عنوان صاحب عزای تغییر ریل مجلس، تبلیغات پرحجمی را ساماندهی کرده؛ انگار مردم به جای کارنامه دولت و مجلس مستقر، باید از مجلس تشکیل نشده یا دولتی که سال آینده تشکیل خواهد شد، بترسند!

۲- بخش مهمی از کارکرد مجلس دهم، برای کشور خسارت بود. جز یک مقطع کوتاه که اعتراض افکار عمومی جدی شد و مجلس را وادار به مواخذه برخی مدیران کرد، در بقیه عمر این دوره، شاهد انفعال و دنباله روی -چه درباره عملکرد تیم اقتصادی دولت و چه درباره سیاست خارجی و توافق پایمال برجام- بودیم. ترکیب بد کارکردی دولت با نظارت فروشی، کارنامه مردودی را برای این ائتلاف رقم زد. بخوانید؛

-سخنگوی حزب اتحاد ملت: باید تکلیف خود را با نان شب مردم روشن کنیم. وقتی ربط شعارها با نان شب مردم معلوم نباشد، از نگاه توده مردم به ویژه محرومان، تعبیر به دعوای قدرت یا شکم سیری می شود. در زمینه عدالت کم کاری کردیم.

-وکیلی عضو فراکسیون امید: اصلاح طلبان به استکبارستیزی و دفاع از مستضعفان پشت کردند. این جریان نمی داند عناصر گفتمانش چیست و علاوه بر فروپاشی گفتمان، گرفتار انقراض نسل است. با این نسخه نه می توان مردم داری کرد و نه زبان تعامل با قدرت داشت. ما لشگر شکست خورده ایم.

-زیباکلام: به خاطر کرونا، ختم و شب هفت نگرفتیم و گرنه اصلاحات، در انتخابات دوم اسفند مرد.

-تاجیک مشاور خاتمی: اصلاح طلبان فسیل شده اند و روکش مخملین آنها مدت هاست نخ نما شده. این پریشان حالی، حتی پس از حوادث سال ۸۸ مشاهده نشده بود.

-روزنامه آرمان: عملکرد اصلاح طلبان، مردم را سرخورده کرد.

-روزنامه آفتاب یزد: شهرداری و شورای شهر تهران، جز سیاسی کاری بلد نیستند که ۳ سال عملکرد نامطلوب بر جا گذاشتند؟

-عباس عبدی: اصلاح طلبان به جای زدن یکدیگر، مانند آدم های فرهیخته از هم طلاق بگیرند.

-جلایی پور عضو اتحاد ملت: کارگزاران، حزب دونبش است. یک نبش، راه یافتن به قدرت به هر قیمت است. حتی وقتی نامزدشان در تهران چند میلیونی سه هزار رای می آورد، می گویند شتر دیدی ندیدی! نبش دوم، دلربایی از مردم با دفاع از راست ترین سیاست های اقتصادی است. آنها نه عدالت را جدی گرفتند، نه دموکراسی را.

- روزنامه سازندگی (کارگزاران): حزب اتحاد ملت، بیش از این گنداب نخوت را هم نزند.

-خبرگزاری دولتی خبر آنلاین: تاریخ مصرف اصلاح طلبان تمام شده است.

-صوفی و میرلوحی دو عضو شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان: روحانی، نامزد اجاره ای ما بود. دیگر با نامزد اجاره ای وارد انتخابات نمی شویم.

-کمالی دبیرکل حزب کار: جهانگیری در انتخابات ۹۶ رای نمی آورد، بنابراین مجبور به حمایت از روحانی شدیم.

-روزنامه شرق: اصلاح طلبان شاید سال ۱۴۰۰ هم از نامزد اجاره ای حمایت کنند.

-علی صوفی: جهانگیری اگر می خواهد نامزد ۱۴۰۰ شود، باید خود را از عملکرد دولت روحانی تبرئه کند.

-عبدالله ناصری: شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان با عملکرد خود به آخر خط رسیده است.

-علوی تبار: مردم ایران، منفی باف و خودخواه اند.

-حسین مرعشی: ما با پیش بینی شکست، وارد انتخابات مجلس شدیم. اصلاح طلبان در انتخابات ۱۴۰۰ هم به خاطر نارضایتی مردم شکست می خورند.

۳- مرور این قبیل اظهارات، از باب شناخت وضعیت لاف زنان سیاسی و برای عبرت آموزی است. نه اینکه بالش نرم زیر سر منتخبان انقلابی بگذاریم یا دروازه غنیمت طلبی را بگشاییم. به جماعت بی صداقت مدعی اصلاحات، صرفا باید به دیده عبرت نگریست و از کنار منجلابی که پدید آورده اند، گذشت. و گرنه ورود در فضاسازی مسموم آنها، مایه خسران خواهد شد. نیازی به بردن نام رجال صاحب نام نیست که فاصله لازم با افراطیون مدعی اصلاحات را حفظ نکردند و اعتبارشان نابود شد. نقشه تله گذاران، قبلا لو رفته است. کرباسچی آذر ۹۴ در مصاحبه با شرق گفت: «دولت از طرف مقابل یارگیری کرده، مثلا در سیاست خارجی و برجام. بازی طرفداران دولت به واسطه همین سربازگیری از جبهه مقابل بوده و در مجلس هم می تواند اتفاق بیفتد».

۴- این یارگیری، گاه به معنای استخدام مستقیم افراد است و گاه، از طریق هل دادن به ایفای نقش اختلاف افکنانه. در این باره، نشریه صدا شهریور ۹۵ به قلم عباس عبدی نوشت: «مهم ترین عاملی که در شرایط کنونی به عنوان پیشران برنامه ما عمل خواهد کرد، جلوگیری از وحدت میان اصولگرایان است. این هدف در

۵ سال گذشته به نحو مطلوبی پیش رفته. نهایی کردن شکاف میان جناح حاکم، بسیار مهم است. اصلاح طلبان باید نقش «قوه»ای را بازی کنند که این شکاف را به مرز جدایی کامل برساند». همین فرد، ۵ مهر ۹۱ درباره نامزد سال ۷۶ طیف اصولگرا گفته بود «او اگر از جایگاه فعلی اش در جناح راست خارج شود و به اصلاح طلبان بپیوندد، چیزی به آنها اضافه نمی کند. اهمیت او در این است که در آن سو قرار دارد. آقای [ن] به این سو بیاید، جایگاهش را در آن سو از دست می دهد. او باید در آن سو خوب بازی کند».

۵- عمرو عاص های سیاسی، در انتخابات ۹۶، «رئیسی هراسی» راه انداختند و گفتند اگر او رئیس جمهور شود، چوبه های دار برافراشته می شود، در پیاده روها دیوار می کشند؛ دلار هم ۵ هزار تومان و پراید ۵۰ میلیون تومان می شود! حالا هم تاکتیک قالیباف هراسی، جبهه پایداری هراسی، موتلفه هراسی راه انداخته اند. می خواهند منتخبان منتسب به جبهه بزرگ انقلاب را گرفتار چنددستگی کنند و مدیریت فشل غربگرا و سیاست بازانی که دولت و روحانی را اجاره ای می خوانند، در حاشیه امن باقی بمانند.

شقه شقه کردن نیروهای عمدتا انقلابی با برچسب «قالیبافی، پایداری چی، موتلفه ای و...»، خیانت مسلم است. منتخبان، صرفا در پیشگاه مردم و نظام مسئولند، نه این فرد یا آن گروه. نیروهای فهیم و انقلابی نباید اجازه دهند پادوهای رسانه ای اشرافیت، با کشاندن آنها به بازی انحرافی، به شعورشان توهین کنند. رسانه های زنجیره ای- اجاره ای که با نقشه تفرقه سراغ منتخبان می روند، فقط سزاوار تحریم اند. سزاوار است نیروهای انقلابی با وقار و عزت، مرزبندی خود را با این شبکه عنکبوتی حفظ کنند.

نباید برای ورشکستگان جفاکار در حق مردم و نظام کوچه باز کرد. قبول هر هویت سیاسی و جناحی به غیر از «هویت انقلابی، اسلامی و مردمی»، تعصب نارواست. همراهی با اشخاص و گروه ها و احزاب تا جایی مجاز است که در تناقض با اصول و عامل حاشیه نشینی آرمان ها، و یا انشقاق در جبهه نیروهای انقلاب نشود. پیامبر اعظم (ص) درباره تعصبات باطل فرمودند: «هر کسی در دلش به اندازه دانه خردل عصبیت باشد، خداوند او را روز قیامت با اعراب جاهلیت محشور می کند». و «هرکس تعصب بورزد، یا دیگران به خاطر او تعصب بورزند، رشته های ایمان را از گردن خود بازکرده است». و از امام صادق علیه السلام روایت است که فرمود «من تعصب عصبه الله عز و جل بعصابه من نار. هر که تعصب بورزد، خداوند عز و جل دستاری از آتش بر سر او ببندد».

۶- با انتخابات مجلس، اتفاق مبارکی رخ داده و باید شکر آن را به جا آورد. شکر این دستاورد بزرگ آن است که نیروهای انقلابی فرصت را مغتنم شمارند و در مسیر درست صرف کنند؛ از حاشیه ها و مسائل فرعی بپرهیزند و حتی در موضوعات مهم نیز، از مهم ترین اولویت ها که همانا گره گشایی از مشکلات مردم است، غفلت نکنند. این کار صرفا به واسطه تغییر و بسامان کردن روال های نابسامان مدیریتی ممکن است. خطرناک ترین مانع، استحاله انگیزه هاست. مجلس قوی، بدون حسن ظن و همدلی و هم افزایی عملی نمی شود. همت و آرمان های بلند را نباید پیش پای نگاه های نوک دماغی و هیجان زده قربانی کرد. اینجا آزمون بلوغ یا نارسی سیاسی است. دلیلی ندارد مقابل هرکس که ضبط صوت روشن می کند یا تماس می گیرد، زبان به درددل بگشاییم و تیتر برای او جور کنیم. نباید در دام هویت سازی های جعلی یا فرعی افتاد.

۷- اختلاف نظرها در جلسات هم اندیشی قابل حل است، نه در فضای رسانه ای به میزبانی غیر. آن قدر بار بر زمین مانده و مشکلات انباشته مردم هست که نوبت به اختلاف بر سر مسائلی مثل ریاست مجلس نرسد. هیئت رئیسه را اکثریت منتخبان تعیین می کنند و منتخبان انقلابی هم می توانند در این باره تصمیم فراکسیونی بگیرند؛ بنابراین موضوع پیچیده ای نیست که ورشکستگان سیاسی بخواهند از آن مسئله بسازند. هدف رسانه های زنجیره ای از بزرگ نمایی این موضوع، گرفتن فرصت تمرکز بر مشکلات و اولویت هاست. چشم بر هم بزنیم، مجلس یازدهم به پایان می رسد، چنان که مجلس دهم به سر آمد. فرصت گذران نمایندگی باید به تدوین اولویت های تقنینی و نظارتی، برنامه ریزی و اجرای مدبرانه آن بگذرد. مجلس جدید بیش از آن که معطل تعیین رئیس باشد، نیازمند کوشندگان بی ادعا و پرکار است؛ کسانی که خود را صرفا اجیر مردم بدانند. آن قدر مشکلات بر زمین مانده هست که داوطلب کم بیاید. ظرفیت های محدود خدمت، نباید صرف اصطکاک و استهلاک ظرفیت ها شود. همه آنها که قبل از انتخابات، لیست مشترک دادند، مسئولند بر همان اتحاد و ائتلاف باقی بمانند. و گرنه در مظان بدگمانی قرار می گیرند. افراد می توانند گزینه متفاوتی برای ریاست مجلس مد نظر داشته باشند اما حق ندارند همدیگر را بخراشند یا چنان گرم رقابت شوند که راه نقش آفرینی اغیار باز شود. دهان های به عداوت گشوده کفتارهای سیاسی را باید دید که در اثر نابود کردن فرصت های بزرگ، به ورشکستگی کامل رسیده اند؛ اما با این وجود، برای رخنه در اتحاد و اتفاق نیروهای انقلاب دندان تیز کرده اند. همواره باید مراقب تنگه غنیمت و غفلت بود.

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.