تفاوت مبانی و پیش فرض های عدالت اجتماعی از منظر اسلام و مکاتب دیگر

اگر کسی به اسلام و انقلاب علاقمند باشد، باید نسبت به آینده انقلاب دغدغه داشته باشد و به دنبال برنامه ریزی جهت حفظ دستاوردها و افزودن بر آنها باشد؛اعضای بسیج دانشجویی با این مسئولیت هایی که بر عهده گرفتند، نماد قشری هستند که می خواهند آینده انقلاب را تأمین کنند؛ لذا علاوه بر به کار گرفتن انرژی جوانی، از تجربه های گذشتگان نیز باید استفاده شود.

 یکی از مهمترین و اساسی ترین هدف انبیاء عدالت اجتماعی است؛اگر چند کتاب هزار صفحه ای در این زمینه هم نوشته شود، زیاد نیست.

در قرن اخیر، انقلاب های زیادی رخ داده است؛ از چین و شوروی تا کشورهای آمریکای لاتین و کشورهای شرق اروپا. انقلابی هم در ایران اتفاق افتاد؛ اما آیا انقلاب ایران هم در همان ردیف انقلاب های دیگر است که در مقابل امپریالیسم و با گرایشات مارکسیستی صورت گرفت یا با آن ها فرق دارد؟ غالب انقلاب ها از این جهت بوده که اکثریت مردمی که در فقر و عقب ماندگی زندگی می کردند، با انقلاب به دنبال این بودند تا حاکمیت را از دست اقلیت گرفته و رفاه خود را بیشتر تأمین کنند؛ نه تنها اکثر انقلاب ها که هر نوع تحولات اثرگذاری، غالبا به خاطر «تأمین رفاه» بیشتر است.

اما این مسأله در مورد انقلاب اسلامی، متفاوت است؛ از همان آغاز نهضت اسلامی که توسط امام(ره)، شروع شد، اصل، تکیه گاه و کلیدواژه آن، اسلام بود. بیشترین واژه ای که امام (ره) در کلماتش به کار برده است، کلمه «اسلام» است. وقتی می خواست مردم را در صحنه بیاورد، می گفت من احساس خطر برای اسلام می کنم! اگر به علمای نجف و قم اعتراض می کرد، به خاطر اسلام بود. کجای عالم سراغ دارید که انقلابی با این روند صورت گرفته باشد؟

البته همه مردم چنین نبودند که تنها هدفشان، اسلام باشد، اما امام (ره) فرصت و مردم را خوب شناخت و با تعالیم و سخنانش، نیروهای مردم را به کار گرفت و جهت دینی، اخلاقی و معنوی به حرکت مردم داد. لذا هر چند مارکسیست ها و توده ای ها هم بودند، اما آن کسی که توانست اثرگذار باشد و مردم را به صحنه آورده و به آنها جهت بدهد، امام (ره) بود که محور نهضت خود را اسلام قرار داده بود.

1396/11/10

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.