آیت الله رئیسی و ادای دین ما/ دعوت « نورٌ علی نور»

دکتر حسن بیارجمندی

این روزها که فضای انتخابات 1400 رو به گرمی رفته است و بطور خاص دعوت از آیت الله رئیسی گرم تر و امیدوار کننده تر می شود؛یک سوالی اصلی مطرح می شود که از جهات مختلف و بطور متنوع بدان پاسخ داده شده است و این خود نشان می دهد که دست اهل دعوت برای چنین جهاد سیاسی فی سبیل الله کاملا پر است.

نگارنده از جهات تکلیفی(دعوت بعنوان ادای تکلیف) پیش از این به این سوال پاسخ داده ام و لازم است از جهاتی دیگر _ که مبین اد دِین(دعوت بعنوان ادای دین)به این سوال است_ پاسخ دهم.شاید این سوال مطرح شود که ما چه دینی به آیت الله رئیسی داریم که می بایست آن را در فضای گفتمانی انتخابات و انتخابات ادا کنیم!!؟

همه می دانند که آیت الله رئیسی با یک برنامه جهادی خدمت به زائران و عاشقان امام رضا(ع) با یک پیوست علمی و معنوی شخصی از تهران به مشهد مقدس هجرت نمودند.

نیمه دوم سال 95 هم یکی از پرحاشیه ترین و گیج کننده ترین سالها برای نیروهای انقلاب اسلامی بود که تکیه گاه مستحکم مکتبی و انقلابی برای انتساب و هویت یافتن با او در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نداشتند!

جریان لیبرال و انحرافی همچون مقراضی نخ اتصال دهنده اخوت و هویت سیاسی تمام حلقه های مومنانه نیروهای انقلابی را بریده و بریده بودند .

خیل عظیمی از نخبگان انقلابی و مردم وفادار به انقلاب در آن انتخابات بدنبال فردی می گشتند که یار و یاور حقیقی رهبری و مردم ایران اسلامی باشد.

در چنین فضایی دعوت از آیت الله رئیسی کلید خورد ؛در حالی که بسیاری از بزرگان و نخبگان هیچ امیدی به پذیرش این دعوت نداشتند!تحلیل مادی آنها هم درست بود چراکه هیچ فرد شاخصی با چنین جایگاهی حاضر نبود که خود و کارنامه اش را آنهم در انتخابات دوره دوم - که با توجه به روال معمول و امکانات در اختیار رئیس جمهور مستقر و... احتمال پیروزی کم است – هزینه کند!

اما آیت الله رئیسی به دعوت همه مردم لبیک گفت و علاوه بر ایجاد یک فضای پرشور و رقابت حقیقی، با آمدنش به همه ما هویت سیاسی جدید و عزت انقلابی داد و بعد از آن همه ما را به نام نیروهای آیت الله رئیسی می شناختند و می شناسند.

آیت الله رئیسی از آبرو و حیثیت ۴دهه خود گذشت و در این معرکه عظیم به تک تک ماها آبرو و هویت سیاسی جدیدی داد و با آن کسب آرای بی سابقه در تمام دوره های پیشین،هویت جمعی انقلابی اصیلی ساخت که در تمام این ۴ سال همه ما و حتی نظام اسلامی بدان تکیه داد و با آمدنش به قوه قضاییه به کارآمدی نظام و اثربخشی مدیریت جهادی و انقلابی جان دوباره ای بخشید و همه ما مدیون او شدیم که توانستیم سرمان را بالا بگیریم.

همان ایام بعد از اعلان نتایج انتخابات وطرح اعتراضات قانونی به بعض تخلفات استانداران و...یک حرف تکراری زمزمه می شد که آیت الله رئیسی بهتر است بخاطر مصالح نظام و منافع ملی ،سکوت کنند و همین 16 میلیون آرای گفتمانی را سرمایه انتخابات آینده کند.البته ایشان همچنانکه از آبروی خودش برای ما گذشت به طریق اولی بخاطر مصالح نظام و منافع ملی چنین ایثار و خودگذشتگی نمود؛ اما نه اینکه ۱۶ میلیون آرای گفتمانی را سرمایه انتخابات آینده کند.

در تمام این سالها زنجیره ای از خودگذشتگی ها را از او شاهد بودیم و هستیم و امروز بعد از ۴ سال ما تنها برای ادای تکلیف سیاسی خود از آیت الله رئیسی دعوت نمی کنیم بلکه دِینی عظیم داریم که باید از آبروی خودمان برای ادای آن استفاده کنیم.

این دین بر گردن و ذمه ماست و حداقل وظیفه ما بدون هیچ چشم داشتی این است که این سنت حسنه را بعنوان یک الگوی سیاسی برای آیندگان در تاریخ انقلاب اسلامی ثبت معنوی کنیم.

با این دعوت خالصانه و از سر صدق اگر آیت الله رئیسی نیاید! دین ۴سال گذشته ما ادا شده است ؛اما اگر بیاید« نورٌ علی نور» خواهد شد. وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.