عاقبتی همچون بنی‌اسرائیل

1 وقتی امام حسین علیه‌السلام با «عبدالله بن عمر» روبه‌‏رو شد و او امام را نصیحت کرد! حضرت در پاسخ او فرمودند:

 

 «یَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ! أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ مِنْ هَوَانِ الدُّنْیَا عَلَى اللَّهِ تَعَالَى أَنَّ رَأْسَ یَحْیَى بْنِ زَکَرِیَّا أُهْدِیَ إِلَى بَغِیٍّ مِنْ بَغَایَا بَنِی إِسْرَائِیلَ»
 ای اباعبدالرحمان! آیا از پستی دنیا نزد خداوند خبر نداری که سر #یحیی فرزند زکریا را به یکی از نابکاران بنی‌اسرائیل هدیه دادند؟!

 

 حضرت تا اینجا اشاره کردند به این‌که سر ما را هم در این راه می‏‌بُرند.

 

 «أَ مَا تَعْلَمُ أَنَّ بَنِی إِسْرَائِیلَ کَانُوا یَقْتُلُونَ مَا بَیْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ سَبْعِینَ نَبِیّاً»
 آیا نمی‌دانی که بنی‌اسرائیل در فاصله‌ی میان طلوع فجر و طلوع خورشید، هفتاد پیغمبر را کشتند، و پشیمان هم نشدند!!

 

 «ثُمَّ یَجْلِسُونَ فِی أَسْوَاقِهِمْ یَبِیعُونَ وَ یَشْتَرُونَ کَأَنْ لَمْ یَصْنَعُوا شَیْئاً»
 و به دنبال کسب درآمد به بازار رفتند، کاسبی می‌کردند، گویی که هیچ اتفاقی نیافتاده است! کأنّ هیچ کاری نکرده‌اند، چیزی نشده و آب از آب تکان نخورده است!!

 

 «فَلَمْ یُعَجِّلِ اللَّهُ عَلَیْهِمْ بَلْ أمهَلَهُم وَ أَخَذَهُمْ بَعْدَ ذَلِکَ أَخْذَ عَزِیزٍ ذِی انْتِقَامٍ»
 و خدا نیز آنها را فوراً به عذاب گرفتار نکرد! این‌طور نشد که خدا، به‌خاطر این اعمال خلاف و این بی‌‏دینی عجله کند و آنها را سریع به سزایشان برساند، بلکه به آنها مهلت داد، بعد از چند سالی، تمامشان را مقتدرانه عذاب کرد.

 

 منبع: بحارالأنوار، ج 44، ص 364

2 این‌که حضرت اشاره دارد به این که اینها این کارها را کردند و بعد هم دنبال کار خودشان رفتند، گویا اصلاً اتفاقی نیفتاده است، ولی خدا بعد از مدتی آنها را گرفت، و عجله نکرد، معنایش این است که سنت الهی دیر و زود دارد، ولی سوخت و سوز ندارد.

 

3 حضرت این سنت الهی را به او گفت و به نوعی به او تنبّه داد که بدان اینها من را می‏‌کشند، سرم را هم برای یک فاسق می‏‌فرستند، اما خیال نکنی که خدا اینها را رهایشان می‌‏کند. بعد از مدتی آنها را سخت عذاب خواهد کرد.

 

 از بیانات آیةالله حاج آقا مجتبی تهرانی

 اندیشکده مطالعات یهود:
 @jscenter

اطلاعات

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.