مناظره جالب امام باقر با اسقف مسیحیان

اسقف نگاهی به جمعیت حاضر کرد و چون سیمای امام باقر علیه السلام توجه او را به خود جلب نمود، روبه امام کرد و پرسید: از ما مسیحیان هستی یا از مسلمانان؟
امام فرمود: از مسلمانان
اسقف: از دانشمندان آنان هستی یا افراد نادان؟
امام: از افراد نادان نیستم
اسقف: اول من سوال کنم یا شما می‌پرسید؟
امام: اگر مایلید شما سوال کنید
اسقف: به چه دلیل شما مسلمانان ادعا می‌کنید که اهل بهشت غذا می‌خورند و می‌آشامند ولی مدفوعی ندارند؟ آیا برای این موضوع، نمونه و نظیر روشنی در این دنیا وجود دارد؟
امام: بلی، نمونه روشن آن در این جهان جنین است که در رحم مادر تغذیه می‌کند ولی مدفوعی ندارد.
اسقف: عجب! پس شما گفتید از دانشمندان نیستید؟!
امام: من چنین نگفتم، بلکه گفتم از نادانان نیستم!
اسقف سوال دیگری درباره میوه‌ها و نعمت‌های بهشتی به این مضمون پرسید:
به چه دلیل عقیده دارید که میوه‌ها و نعمتهای بهشتی کم نمی‌شود و هر چه از آنها مصرف شود، باز به حال خود باقی بوده کاهش پیدا نمی‌کنند؟ آیا نمونه روشنی از پدیده‌های این جهان می‌توان برای این موضوع پیدا کرد؟
امام: آری، نمونه روشن آن در عالم محسوسات آتش است. شما اگر از شعله چراغی صدها چراغ روشن کنید، شعله چراغ اول به جای خود باقی است و از آن به هیچ وجه کاسته نمی‌شود.
سؤالی دیگر می‌پرسم. به من خبر بده از ساعتی که نه از شب است نه_از روز.
امام باقر: آن همان ساعت بین طلوع فجر تا طلوع خورشید است که در این ساعت گرفتاران آرامش می‌یابند.

 کلینی، الكافى، ج‏۸، ص۱۲۳؛ طبری، دلائل الامامة، ص۲۲۹-۲۳۰.

اطلاعات

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.