نزول كتاب های آسمانی در ماه مبارك رمضان

ماه رمضان نهمین ماه از ماه های سال قمری و عربی است و در قرآن كریم از ماه های دوازده گانه، غیر از ماه رمضان، نام هیچ ماه دیگری نیامده است. ماه رمضان به خاطر نزول قرآن در آن، برتری یافته است. خداوند متعال در آیه 185 سوره بقره می فرماید: «شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِیَ أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًی لِّلنَّاسِ وَبَیِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَی وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ» ماه رمضان ماهی است كه قرآن در آن فرو فرستاده شده كه راهنمای مردم و دلایلی روشن از هدایت و جدایی (بین حق و باطل) است. پس كسی كه در این ماه حاضر باشد (در وطن باشد) باید آن را روزه بدارد.

اغلب مفسرین بر اساس آیات ابتدایی سوره قدر و آیه 185 سوره بقره معتقدند كه قرآن در یكی از شب های قدر نازل شده است، اما نكته جالب اینجاست كه دیگر كتب آسمانی نیز در این ماه نازل شده است و در احادیث ائمه به این موضوع اشاره شده است.

در ششم ماه رمضان كتاب مقدس تورات بر موسی (ع) و در روز دوازدهم كتاب آسمانی انجیل بر عیسی (ع) و در هیجدهمین روز از ماه رمضان زبور بر داوود نازل شده است. علاوه بر این، از واثله بن اسقع روایت شده است، كه پیامبر اكرم (ص) فرمود: صحف حضرت ابراهیم (ع) در نخستین شب ماه رمضان نازل گردید. در بیست و ششم ماه رمضان نیز نزول صحف بر حضرت ادریس (ع) را ذكر كرده اند.

نزول كتاب های چهارگانه آسمانی در ماه رمضان

تعداد كتب و صحیفه هایی كه بر پیامبران نازل شده اند، زیاد است؛ اما نام چهار كتاب به صراحت در قرآن كریم ذكر شده و نیز مشخص شده است كه هر كدام از این چهار كتاب به كدام یك از پیامبران الهی نازل شده است. این چهاركتاب عبارت اند از:

1. زبور

حضرت داوود (ع) از پیامبران بزرگ بنی اسرائیل است و در نبرد میان طالوت و جالوت، با اینكه خردسالی بیش نبود، به میدان رفت و جالوت ستمگر را به هلاكت رسانید و سال های بعد به پیامبری بنی اسرائیل رسید. زبور، نام كتابی است كه خداوند متعال بر حضرت داود (ع) نازل كرد. «زبور» در لغت به معنای «كتاب»، است كه جمع آن «زُبُر» می باشد. قرآن فرموده است: «وَآتَینَا دَاوُودَ زَبُورًا» «و به داوود زبور بخشیدیم» بنا به نقل ابن كثیر، كتاب «زبور» در دوازدهم ماه مبارك رمضان بر «داوود نبی (ع)» نازل شد.

2. تورات

تورات، نام كتابی است كه بر حضرت موسی (ع) نازل شد. تورات، لفظ عبرانی به معنای تعلیم و شریعت است. قرآن مجید می فرماید: «نَزَّلَ عَلَیك الْكتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَینَ یدَیهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِیلَ» «این كتاب را در حالی كه مؤید آن چه [از كتاب های آسمانی] پیش از خود می باشد، به حق [و به تدریج] بر تو نازل كرد و تورات و انجیل را پیش از آن فرستاد. «تورات» در ششم ماه مبارك رمضان بر حضرت موسی (ع) نازل شد.

3. انجیل

انجیل، لغت یونانی است به معنای «بشارت»، نام كتابی است كه خداوند متعال آن را بر حضرت عیسی(ع) نازل كرد. در آیه 46 سوره مائده آمده است: «وَقَفَّینَا عَلَی آثَارِهِم بِعَیسَی ابْنِ مَرْیمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَینَ یدَیهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَآتَینَاهُ الإِنجِیلَ فِیهِ هُدًی وَنُورٌ وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَینَ یدَیهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَهُدًی وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِینَ» «و عیسی پسر مریم را به دنبال آنان (پیامبران دیگر) درآوردیم، در حالی كه تورات را كه پیش از او بود تصدیق داشت و به او انجیل را عطا كردیم كه در آن هدایت و نوری است و تصدیق كننده تورات قبل از آن است و برای پرهیزگاران رهنمود و اندرزی است».

نزول انجیل مقدس بر حضرت عیسی(ع) در ماه رمضان بوده است و بنا به نقلی از نویسنده «وقایع الایام»، نزول كتاب آسمانی «انجیل» بر حضرت عیسی بن مریم(ع) در روز سوم ماه رمضان واقع گردید. ولی ابن كثیر در یك روایت، نزولش را سیزدهم و در روایتی دیگر در روز هیجدهم ماه رمضان دانسته است.

گفتنی است كه از تورات و انجیل و دیگر كتاب های آسمانی پیامبران، جز قرآن كریم، چیزی بر جای نمانده است و تمامی آن ها به دست طاغوت ها و ستمگران عصر نابود شده اند و آن چه كه هم اكنون به نام انجیل و تورات، در میان پیروان مسیح و یهود وجود دارد، كتاب های اصلی آنان نیست؛ بلكه برداشت هایی از آن كتاب های شریف است كه از سوی پیشوایان مذهبی و مقدس این دو كیش، تدوین و منتشر گردیده است و دچار تحریف و زیادتی و كاستی های فراوانی است.

4. قرآن

قرآن، نام كتابی است كه خداوند متعال آن را بر آخرین پیامبرش حضرت محمدبن عبدالله(ص) نازل كرد. «كذَلِك أَوْحَینَا إِلَیك قُرْآنًا عَرَبِیا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَی وَمَنْ حول ها وَتُنذِرَ یوْمَ الْجَمْعِ لاَ رَیبَ فِیهِ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَفَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ»«و بدین گونه قرآن عربی را به سوی تو وحی كردیم تا [مردم] مكه و كسانی را كه پیرامون آن اند، هشدار دهی و از روز گردآمدن [خلق] كه تردیدی در آن نیست، بیم دهی، گروهی در بهشتند و گروهی در آتش.» قرآن كریم نیز در ماه رمضان و در شب قدر نازل شده است.

صحیفه هایی كه بر دیگر پیامبران نازل شد

در قرآن از صحیفه هایی نام برده شده است كه بر حضرت ابراهیم و موسی نازل شده است. و در احادیث نیز به این موضوع پرداخته شده است. علامه طباطبایی در تفسیر المیزان و ذیل آخرین آیه سوره اعلی در این باره می نویسد: «در مجمع البیان است كه از ابوذر روایت شده كه گفت: به رسول خدا(ص) عرضه داشتم: یا رسول اللَّه خدای تعالی چند كتاب نازل كرده؟ فرمود: صد و چهار كتاب، كه ده صحیفه از آن بر آدم، و پنجاه صحیفه بر شیث، و سی صحیفه بر اخنوخ، كه همان ادریس است، و او اولین كسی است كه با قلم خط نوشت، و ده صحیفه بر ابراهیم، و چهار صحیفه باقی تورات و انجیل و زبور و فرقان است.

علامه در ادامه می گوید: این معنا را سیوطی هم در الدر المنثور از عبد بن حمید و ابن مردویه و ابن عساكر، از ابوذر نقل كرده، با این تفاوت كه در نقل آنان صحف آدم را نشمرده، و به جایش قبل از ذكر تورات ده صحیفه برای موسی شمرده است.

علامه مجلسی نیز از سید بن طاوس روایت می كند كه در صحف حضرت ادریس دیدم كه ثلث آخر شب جمعه ۲۷ ماه رمضان حق تعالی كتابی به لغت سریانی در بیست و یك ورق بر حضرت آدم نازل گردانید و آن اول كتابی است كه خداوند از آسمان به زمین فرو فرستاد تا بندگان خود را بدین وسیله هدایت و ارشاد فرماید.

آیت الله رسولی محلاتی درباره حضرت شیث و صحیفه های مربوط به ایشان می نویسد: خدای تعالی پنجاه صحیفه به شیث داده بود كه با آن ها مردم زمان خود را كه همگی از نوه ها و نواده های آدم بودند، به خدای یگانه دعوت كند. مسعودی گفته است كه بیست و نه صحیفه بر شیث نازل شد كه در آن ها تهلیل و تسبیح بود.

پس می توان نتیجه گرفت كه صحیفه هایی بر برخی از پیامبران نازل شده است، اما آمار دقیق این صحیفه ها مشخص نیست، اما نكته جالب اینجاست كه در برخی روایات آمده كه نزول «صُحف» بر حضرت ابراهیم نیز در نخستین شب ماه مبارك رمضان بوده است.

منبع: دانستنی های قرآن، ص32

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.