شرح دعاى بیسم صحیفۀ سجادیه ، مکارم اخلاق (35)

سخن پایانی در مورد «عجب»

امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

اَلْعَجَبُ كُلُّ الْعَجَبِ مِمَّنْ يُعْجَبُ بِعَمَلِهِ وَ هُوَ لايَدْرى بِما يُخْتَمُ لَهُ.فَمَنْ اُعْجِبَ بِنَفْسِهِ وَ فِعْلِهِ فَقَدْ ضَلَّ عَنْ نَهْجِ الرَّشادِ وَ ادَّعى ما لَيْسَ لَهُ.

عجب است تمام عجب از كسانى كه به عمل خود اعجاب مى ورزند و دچار غرور مى شوند، با اينكه خبر ندارند پايان كارشان چگونه است؟ كسى كه به خود و عملش معجب شود از صراط مستقيم هدايت خارج شده و چيزى را ادعا كرده كه ندارد.

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مى فرمايد:

لَيْسَ عَبْدٌ يُعْجَبُ بِالْحناتِ اَلاّ هَلَكَ:
بنده اى نيست كه به حسناتش دچار عجب شود، مگر اينكه به هلاكت برسد.

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.