شرح دعاى بیسم صحیفۀ سجادیه ، مکارم اخلاق (34)

ادامه سخن در مورد «عبادت»

على عليه السلام در فرازهائى ملكوتى مى فرمايد:

اَفْضَلُ الْعِبادَةِ الْعِفافُ:
برترين عبادت خود نگاه داشتن از گناه است.
اَفْضَلُ الْعِبادَةَ الزَّهادَةُ:)
برترين عبادت بى رغبتى به هر چيزى است كه خدا نمى پسندد.
اَفْضَلُ الْعِبادَةِ الْفِكْرُ:
برترين عبادت انديشه در هستى است.
اَفْضَلُ الْعِبادَةِ غَلَبَةُ الْعادَةِ:
برترين عبادت غالب شدن بر عادت است.

ما تَقَرَّبَ مُتَقَرَّبٌ بِمِثْلِ عِبادَةِ اللّهِ:
نزديك شونده اى به خدا، بمانند عبادت به حضرت حق نزديك نشده.
فصل روايات عبادت را در «كافى»شريف جلد دوم و «بحار»ج ۷۰ و ۷۷ و۷۸ و«سفينة البحار»باب عبد و «ميزان الحكمة»جلد ششم ملاحظه كنيد.
امام سجاد عليه السلام پس از درخواست بندگى و عبادت از حضرت حق، عرضه مى دارد:عنايتى كن كه عبادت من با آلودگى عجب و خودپسندى فاسد نشود.
محدث قمى در كتاب سفينة البحار در مادّه عجب مى فرمايد:
اْلْعُجْبُ فِى الْعِبادَةِ اسْتِعْظامُ الْعَمَلِ الصّالِحِ وَ اسْتِكْبارُهُ،وَ اَنْ يَرَى الْمُعْجَبُ نَفْسَهُ خارِجاً عَنْ حَدَّ التَّقْصيرِ،وَهذا هُوَ الْعُجْبُ الْمُفْسِدُ لِلْعِبادَةِ:
عجب در عبادت به اين است كه شخص عابد، بندگى و طاعت خود را بسيار بزرگ بشماررد، و گمان كند عبادتش تام و تمام و كامل است، و كمبودى در بندگى او وجودندارد، اين همان حالتى است كه عبادت را فاسد مى كند!
رسول خدا مى فرمايد:
ثَلاثٌ مُهْلِكاتٌ:شُحٌ مُطاعٌ،وَهَوىَّ مُتَّبَعٌ،وَاِعْجابُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ:
مايه هاى هلاكت سه چيز است:
بخلى كه از آن اطاعت شود،
هواى نفسى كه پيروى گردد.
اينكه شخص به اعمال خود با ديده غرور و اعجاب بنگرد.
على بن سهيل مى گويد از حضرت رضا عليه السلام درباره عجبى كه باعث فاسد شدن عمل است پرسيدم، حضرت فرمود:
عجب را درجاتى است، يكى آنكه عمل زشت آدمى در نظرش نيكو جلوه كند، و آن را خوب پندارد و نسبت به آن مغرور گردد،
و ديگر اين كه اهل ايمان به عبادت خود دچار خودپسندى و عجب گردند، كه با عبادتشان بر خداى منّت آورند، در حالى كه خداوند بر بنده اش منّت دارد.

ادامه دارد....

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.