شرح دعاى بیسم صحیفۀ سجادیه ، مکارم اخلاق (23)

ادامه سخن در مورد عبارت: «وَانْتِهِ بِنِيَّتى اِلى اَحْسَنِ النَّيّاتِ،و بِعَمَلى اِلى اَحْسَنِ الْاَعْمالِ»
جابر بن عبداللّه مى گويد از رسول خدا شنيدم:
رَجُلانِ فِى الْاَجْرِ سَواءٌ:رَجُلٌ مُسْلِمٌ اَعْطاهُ اللّهُ مالا يَعْمَلُ فِى طاعَةِ اللّهِ،وَ رَجُلٌ فَقيرٌ يَقُولُ:اَللَّهُمَّ لَوْ شِئْتَ رَزَقَتَنى ما رَزَقْتَ اَخى فَاَعْمَلُ فيه بِطاعَةِ اللّهِ:
دو انسان در ثواب و بهره الهى مساويند، يكى آن مرد مسلمانى است كه حضرت حق ثروت به او عطا فرموده، و او ثروتش را در راه اطاعت حق به خرج مى گذارد، و فقيرى كه تهيدست از مال است ولى سخنش با حق اين است كه:
الهى اگر بخواهى به من مال مرحمت كنى بمانند آنچه به برادر دينى ام دادى من هم مانند او در طاعت تو بكار مى گيرم.
آرى بفرموده رسول خدا صلى اللّه عليه و آله:
اولى اجر و مزدش بر اساس نيت و عمل است
و دومى ثواب و بهره اش فقط و فقط بر مبناى نيّت خيرى كه در قلبش دور مى زند.
حضرت سجاد عليه السلام به اين معنى توجه مى دهند كه نيت هاى مردم متفاوت است
يك نيّت براى انجام عمل شيطانى است،
يك نيت براى كلاه گذاشتن سر مردم،
يك نيت براى جلب توجه مردم به عمل خير و به عبارت ديگر نيّت رياكارانه،
يك نيت، نيت خير،
يكى نيت سوء،
يك نيت از نظر خير بودن ضعيف،
يكى متوسط
و يكى شديد.
بهترين نيت آن است كه انسان قصدش براى انجام عمل فقط و فقط كسب رضاى حضرت حق باشد،
در دنيا كارى به خوش آمدن و بد آمدن مردم نداشته باشد
و در آخرت كارى به جلب بهشت و دفع دوزخ.
در تمام مراسم عبادى و در مسئله خدمت به خلق، جز رضاى محبوب هدفى و قصدى و خواسته و نيتى نداشته باشد.
البته در چنين نيت و عملى قهراً خوش آمد مردم و جذب بهشت و دفع دوزخ هست، ولى براى تحقق بهترين نيت چاره اى جز اين نيست كه انسان با كمك حق و رياضات شرعيه و دقت در معارف الهيه نيت را تا خالص شدن از تمام شوائب ظاهرى و باطنى سوق دهد.
وقتى رابطه نيت با جلب خوشنودى مردم و با جذب بهشت و دفع جهنم بريد، بنظر قرآن مجيد و روايات و اخبار بهترين نيت است.
اين است آن نيتى كه حضرت سجاد عليه السلام از وجود مقدس پروردگار درخواست مى كند:

وَاْنتَهِ بِنِيَّتى اِلى اَحْسَنِ النّيّاتِ:
الهى نيّت مرا به بهترين نيّت ها برسان.

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.