شرح دعاى بیسم صحیفۀ سجادیه ، مکارم اخلاق (9)

ادامه توضیح در باره عبارت:
وَ بَلَّغْ بِايمانى اَكْمَلَ الْايمانِ

ايمان كامل تر:
با چنين سيرى و سفرى كه(در شماره گذشته توضیح داده شد) عقل و فطرت و وجدان و نظام هستى و فرمايشات پاك انبياء، انسان را بدرقه مى كنند...... و آن بر اساس آيات قرآن مجيد عبارت است از:
✳️#خدا ـ قيامت ـ ملائكه - قرآن ـ انبياء.

آرى توجه واقعى و رابطه حقيقى با اين پنج حقيقت، و عشق به اين پنج واقعيت، بنا بر گفته خود حضرت حق در قرآن كريم عبارت است از
«ايمان،»
و دارنده آن معنون به عنوان:
«مؤمن»
لَيْسَ الْبِرَّ اَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَلكِنَّ الْبِرِّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيَّينَ.
اكنون بيائيد براى يافتن اين واقعيات، آنطورى كه هست با كمك عقل و فطرت و انديشه در حقايق همراه با توجه به آيات كتاب الهى كه سند تمام واقعيات و حقايق هستى است اين سير و سفر را شروع كنيم، تا مزه ايمان، و مزه درك و فهم هدف حق را از بوجود آوردن انسان و شناخت وظائف و مسئوليت هاى نهاده شده بر عهده خويش را بچشيم.
اِنَّ فِى خَلْقر السَّماواتِ وَ الْارْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ الْفُلْكِ الَّتى تَجْرى فِى الْبَحْرِ بِما يَنْفَعُ النّاسَ وَ ما اَنْزَلَ اللّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماء فَاَحْيابِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَبَثَّ فِيها مِنْ كُلَّ دابَّة وَ تَصْرِيفِ الرّياحِ و السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الْارضِ لآيات لِقَوم يَعْقِلُونَ:
بدون شك در آفرينش عالم بالا(كه مجموعه ايست از ميلياردها ستاره، خورشيد، قمر، سحابى، كهكشان، با دقيق ترين وضع چه در حجم و چه در فاصله و چه در گردش و سرعت و چه در پخش منافع)و آفرينش زمين( كه همراه با مليون ها خصوصيت، از قبيل گستردگى، قابليت كشت، كوهها، درهّ ها، صحراها، رودها، چشمه ها، جادّه ها درياها، و غيره است).و پى در پى آمدن شب و روز كه داراي منافع بيشمارى است، و حركت كشتى ها به روى آب با آنهمه سودى كه براى شما دارد، و آب بارانى كه خداوند از بالا مى فرستد تا بوسيله آن زمين مرده را زنده كند و سبز و خرم نمايد و در برانگيختن انواع جانداران در پهنه زمين، و در وزيدن بادها به هر طرف، و در مسخر نمودن ابر بين آسمان و زمين، هر آينه دلايل آشكار و واضحى است بر قدرت و علم و حكمت و اراده بى نهايت در بى نهايتى كه بر ظاهر و باطن آفرينش حاكم است و آن وجود مقدس اللّه جل جلاله مى باشد.
من لازم نمى دانم براى نشان دادن هر حقيقتى متوسل به چند آيه، يا روايات متعدد شوم، راستى در خانه اگر كس است يك حرف بس است.
دل گفت مرا علم لدنى هوس است
تعليم كن اگر تو را دسترس است
گفتم كه الف گفت دگر هيچ مگوى
در خانه اگر كس است يك حرف بس است
براى كسيكه دنبال حقيقت است، و عاشق سعادت ابدى، و به راستى مى خواهد قلبش بنور ايمان روشن شود، و به وظائف و مسئوليت هايش گردن نهد، از هر بابى يك واقعيت، و از هر گلستانى يك گل بيشتر لازم نيست.

اگر كسى در واقعيات روشنى كه در آيه بالا ذكر شده: آفرينش آسمانها و زمين، رفت و آمد شب و روز، حركت كشتى بر روى آب بنفع انسان، بارش باران، زنده شدن زمين مرده، پخش شدن اينهمه موجودات زنده گوناگون، وزش باد، ابر مسخر بين آسمان و زمين، تفكر وا نديشه كند، و تعقل و دقت نمايد، بدون ترديد آن نور مطلق، و آن هستى بى نهايت و بى نهايت و آن علم و حكمت و رحمت را در ذات قلب خود حس خواهد كرد.
ادامه دارد...

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.