شرح دعاى بیسم صحیفۀ سجادیه ، مکارم اخلاق (5)

عَنِ الصّادِقِ عليه السلام قالَ: رَسولُ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله: صَلاتُكُمْ عَلَىَّ اِجابَةٌ لِدُعائِكُمْ، وَ زَكاةٌ لِاَعْمالِكُمْ:
امام صادق عليه السلام فرمود: رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود:صلوات شما بر من، اجابت دعاى شما و زكات اعمالتان مى باشد.
قالَ رَسولُ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله:
الْبَخيلُ حَقّاً مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلَّ عَلَىَّ:
پيامبر صلى اللّه عليه فرمود:بخيل كسى است كه نامم را بشنود و بر من صلوات نفرستد.
قالَ رَسولُ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله: لاتَضْرِبُوا اَطْفالَكُمْ عَلى بُكائِهِمْ فَاِنَّ بُكاءَهُمْ اَرْبَعَةَ اَشْهُر شَهادَةُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ، وَ اَرْبَعَةَ اَشْهُر الصَّلاةُ عَلَى النَّبِىَّ وَ آلِهِ،وَاَرْبَعَةَ اَشْهُر الدُّعاءُ لِوالِدَيْهِ:
رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود:فرزندان خود را بخاطر گريه كردنشان كتك نزنيد، زيرا گريه آنان به مدت چهار ماه شهادت بواحدنيت خداست، و چهار ماه صلوات بر پيامبر و آل اوست، و چهار ماه دعاى بر پدر و مادر.
در توجيه و توضيح روايت بالا گفته شده: سرّ اين مسئله اين است، كه كودك در چهار ماه اول جز خدائى كه وى را بر معرفت و توحيد سرشته چيزى نمى شناسد، بنابراين گريه او توسل و التجاء به حضرت حق است، و اين حقيقت شهادت به توحيد است.
در چهار ماه دوم به مادرنظر دارد نه بعنوان اين كه مادر است، بلكه بعنوان اين كه وسيله اى براى غذا و ارتزاق اوست، به همين خاطر از غير مادر هم شير و غذا قبول مى كند، روى اين حساب در اين چهار ماه دوم بعد از خدا نظرى جز به وسيله بين خود و خدا ندارد، و اين غير معناى رسالت چيز ديگر نيست، پس گريه او در اين مدت شهادت به رسالت است، در چهار ماه سوم بطور كامل پدر و مادر را مى شناسد و مى داند كه در مسئله رزق محتاج به آن دو نفر است، لذا گريه اش در حقيت دعا براى سلامتى و بقاء پدر و مادر است.

پیام سیستم

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.