دشمن طراحِ تحریف و استحاله معنایی شعارهای اساسی انقلاب و امام

آزادی را که یکی از شعارهای اساسی انقلاب بود، توسط عده ای، مساوی با حیوانیت تفسیر شد! آزادی را به معنای این است که هر کس، هرکاری خواست انجام دهد و کسی حق ندارد مانع آنها شود؛ البته اخیرا هم مطالبی از سوی برخی مقامات بیان شد که یعنی هر استادی سر کلاس، هر چه خواست، بگوید، آزاد است. بر اساس این تعریف از آزادی، زندگی انسانی و تعیین ضوابطی برای رسیدن به انسانیت، بی معناست.

برخی مسئولان، صریحا گفتند که پسوند اسلامی، تنها قیدی است که بعد از انقلاب به عناوین مختلف، اضافه شده است و وظیفه مسئولان، همان وظیفه ای است که مسئولان دوران ستمشاهی داشتند و پسوند اسلامی تأثیری در محتوای وظیفه آنها ندارد. تنها قیدی که برای آزادی ذکر شده است، مزاحمت با آزادی دیگران است؛ یعنی انسان، هرکاری می خواهد انجام دهد، مگر این که با آزادی دیگران در تناقض باشد. این همان برداشت از آزادی است که در کشورهای پیشرفته نیز وجود دارد و مسئولان این کشورها، افتخار می کنند که زمینه ای را فراهم کرده اند که هر کسی، هر کاری خواست انجام دهد!

زمانی در کانادا، بیرون آوردن کت توسط مرد، خلاف عفت عمومی تلقی می شده و امروز زنان با کمترین لباس در مجامع عمومی حاضر می شوند و هیچ منافاتی هم با عفت عمومی ندارد! البته مسئولان کشورها، به این مسأله افتخار می کنند و همین آزادی را برای ما هم تجویز می کنند، اما کم کم؛ از عقب رفتن روسری ها گرفته تا رفتن خانم ها به ورزشگاه و به مرور این روند باید ادامه یابد تا کاملا مثل غرب بشویم و آزادی به طور کامل، تحقق پیدا کند!!

طبیعتا در چنین فضائی که آزادی با چنین معنایی، بالاترین ارزش ها تلقی شود، جایی برای احکام اسلام، باقی نمی ماند. البته روح این سخن، توسط منافقین مطرح شد؛ آنهایی که گفتند اسلام تاریخ مند است و احکام آن، مربوط به زمان خاصی داشته است؛ امروز اگر از ربا انتقاد کنید، مسخره تان می کنند که مگر بدون نظام ربوی، کار اقتصادی ممکن است؟ اعلان جنگ با خدا به وسیله رباخواری، مربوط به گذشته است؛ امروز رباخواری، عین جهاد فی سبیل الله است! لذا اصل ربا، کاملا مورد قبول آقایان است، اما صحبت بر سر این است که 30 درصد باشد یا 28 درصد.

این نشان می دهد که ما در فرهنگ کوتاهی کرده ایم و نتوانستیم از فرصت انقلاب استفاده کرده و پایه های اعتقادی مردم را مستحکم کنیم. این که کسی به این راحتی مغالطه کند و آزادی به معنای بیرون آمدن از زیر سلطه استعمارگران را به آزادی به معنای قانون جنگل جا بزنند، نشان می دهد، در زمینه فرهنگی، خوب کار نشده است. در حالی از آزادی، چنین تفسیری ارائه می شود که در زمان طرح شعار آزادی، هیچ کس چنین معنایی از آزادی به ذهنش نمی رسید! اما امروز با مغالطه، با سوء استفاده از آزادی، فاتحه اسلام را می خوانند.

1396/12/10

اطلاعات

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.