آیا باید اول فلسفه احکام را بدانیم بعد عمل کنیم؟

دين اسلام دين تعقّل و دين فهم است. بسيارى از دستورها و شايد همه دستورهايى كه در قرآن هست به فلسفه‌اش هم اشاره مى‌كند.

 فلسفه احكام را دانستن براى معرفت بسيار خوب است اما براى عمل چطور؟ آيا ما اول بايد فلسفه‌ها را بفهميم بعد عمل كنيم، كه اگر نفهميديم عمل نمى‌كنيم و لو بدانيم كه اسلام گفته است؟ اگر اين جور شد، ديگر عمل ما خالص نيست، اخلاصمان كم است.

 در دعاى قنوت [نماز عيد] خوانديم كه: اللَّهُمَّ انّى أَسْأَلُكَ خَيْرَ ما سَئَلَكَ بِهِ عِبادُكَ الصّالِحونَ وَ اعوذُ بِكَ مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْهُ عِبادُكَ الْمُخْلَصونَ. بندگان مخلص اين طورند. بنده مخلص در مقام بندگى مى‌گويد من بايد همين قدر بدانم كه امر او هست يا نه. اگر امر او هست، من به امر او اعتماد دارم، مى‌دانم امر او بيهوده نيست.

 استاد شهید مطهری، حج ص ۱۱۵

اطلاعات

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.